
Εγινε ωστόσο φανερό πως οι εργοδότες χρησιμοποιούν τις δικές τους εσωτερικές και ανταγωνιστικές σχέσεις ως πρόσχημα για να αποφύγουν οποιαδήποτε κίνηση, έστω και για έναν πρώτο διάλογο για τα ζητήματα της κρίσης της ενημέρωσης και της κρίσης της αγοράς. Επισημάνθηκε το γεγονός ότι τη στιγμή που κλείνουν εφημερίδες, γίνονται απολύσεις και επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων με επιχείρημα την «ελεύθερη αγορά σε κρίση» δεν είναι δυνατόν να περνάνε από την πίσω πόρτα και σε συννενόηση με την κυβέρνηση διατάξεις υπέρ των εργοδοτών.
Αν θέλουν οι εκδότες και οι ιδιοκτήτες να προφυλάξουν το «προϊόν τους», όπως λένε, ας έρθουν να συζητήσουν για το ρόλο της ενημέρωσης και τον τρόπο λειτουργίας των ΜΜΕ. Οχι να αποφασίζουν πώς θα «φουσκώσουν» ακόμη περισσότερο τις εκδόσεις τους με προΐόντα σούπερ μάρκετ και θα απολύσουν συντάκτες στο όνομα της οικονομικής κρίσης.
1 σχόλιο:
Ορισμένοι εκδότες εμφανίζονται ως μωρές παρθένες. Φταίει η κρίση, κλαψουρίζουν. Δεν βγαίνουμε, δεν παίρνουμε διαφήμιση, άρα θα απολύσουμε. Κι όταν τους λες βρε παιδιά τι ακριβώς θέλετε να πουλάτε, ενημέρωση ή προϊόντα και φθηνούς εκβιασμούς μέσα από τα golden boys που πληρώνετε αδρά και έχουν αυτονομηθεί σε σχέση με τα δημοσιογραφικά καθήκοντα τους και απέναντι και στα δικά σας συμφέροντα, γυρίζουν αλλού το κεφάλι. Μήπως πρέπει να ανατρέξουν και αυτοί στην ιστορία του ελληνικού τύπου, να διαβάσουν τα ημερολόγια των μπαμπάδων τους για το προιόν που πουλάνε στους αναγνώστες του και με ποιούς όρους και κανόνες πρέπει να προσφέρεται;. Γιατί αν θέλουν να πουλάνε σκέτο προϊόν ας κλείσουν τις εφημερίδες τους και ας πουλάνε στραγάλια. Σίγουρα θα σωθούν έτσι από την οικονομική κρίση.
Δημοσίευση σχολίου