
Δίνει και παίρνει η φημολογία και οι πληροφορίες σχετικά με το εάν υπάρχουν
μεγαλοεπιχειρηματίες πίσω από τους νέους αγοραστές του Ελεύθερου Τύπου και, εάν ναι, ποιοι είναι αυτοί. Σύμφωνα με τις επίσημες διαβεβαιώσεις κύκλων του ζεύγους Αγγελόπουλου, την πρόταση για την εξαγορά του ΕΤ έκαναν ονομαστικά μόνον οι Αλέξης Σκαναβής και Δημήτρης Μπενέκος.
Και οι δύο πρώην στελέχη του Συγκροτήματος Μπόμπολα. Ο πρώτος ως δεξί, οικονομικό χέρι του Γ.Μπόμπολα και μέλος σε όλα τα ΔΣ των εκδοτικών εταιρειών Μπόμπολα, που φημίζεται, ως λέγεται, για τις πολύ καλές σχέσεις του με τον γιό, Φώτη Μπόμπολα. Ο δεύτερος ήταν πρώην διευθυντής του Εθνους και κατόπιν μαζί με τον Α.Δελατόλα αγόρασαν το «Ποντίκι». Οι ίδιοι κύκλοι λέγουν ότι, τουλάχιστον στην επίσημη προσφορά, ουδείς άλλος εμφανίζεται.
Οι αναφορές και οι εκτιμήσεις, ειδικά στα site και στα blogs πάμπολλες. Απαντες θέτουν το ερώτημα
πού βρήκαν οι δύο ενδιαφερόμενοι
τα χρήματα για να προχωρήσουν σε ένα τέτοιο εγχείρημα έκδοσης μιας τόσο μεγάλης εφημερίδας. Διότι μπορεί το τίμημα για την εξαγορά του τίτλου να κόστισε μόνον 1.095.000 ευρώ, αλλά οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι η αφενός η έκδοση μιας εφημερίδας, και ειδικά μιας μεγάλης όπως ο ΕΤ, είναι ιδιαιτέρως δαπανηρή, αφετέρου ουδεμία εφημερίδα είναι κερδοφόρα.
Σε πολλά δημοσιεύματα λοιπόν, γίνεται η εκτίμηση ότι πίσω από τους δύο εμφανιζόμενους, βρίσκεται σειρά επιχειρηματιών, που, ως επί το πλείστον βρίσκονται στον κύκλο επαφών του κ.Α.Σκαναβή. Μεταξύ αυτών, αναφέρουν, είναι μεγαλοεπιχειρηματίες από το χώρο της ενέργειας, της ναυτιλίας, ενδιάμεσοι για πωλήσεις οπλικών συστημάτων και, πιθανώς, κάποια νέα επιθετικά επιχειρηματικά σχήματα στον τραπεζικό τομέα.
Αλλοι υποστηρίζουν ότι το εγχείρημα έχει την υποστήριξη και της οικογένειας Μπόμπολα, ενώ σημειώνουν χαρακτηριστικά ότι «η εξαγορά του ΕΤ ήταν δώρο του Μπόμπολα στον Σουφλιά». Ωστόσο, μέλη του περιβάλλοντος Μπόμπολα επιμένουν ότι οι σχέσεις του Γ.Μπόμπολα με το νέο σχήμα κάθε άλλο παρά καλές ήταν τα τελευταία χρόνια. Και, εν πάση περιπτώσει, λέγουν, δεν μπορεί ο γιός να μην ρώτησε τον πατέρα για μια τόσο σημαντική κίνηση.
Δεν λείπουν και οι εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες, από τη μια μεριά Λαμπράκης-Ψυχάρης-Ρέστης, και από την άλλη Μπόμπολας, έδωσαν –και αυτοί- το πράσινο φώς για την πώληση της εφημερίδας στο δίδυμο των αγοραστών. Ως γνωστόν, η εταιρεία του ζεύγους Αγγελόπουλου που είχε τον ΕΤ και τον ραδιοφωνικό City, «μοίρασε» και τα δύο Μέσα. Τον City πήρε ο εφοπλιστής και μέτοχος στο Συγκρότημα Λαμπράκη, κ.Ρέστης, ο οποίος καλύπτει το νέο πρόγραμμα του σταθμού, κυρίως με δημοσιογράφους του ΔΟΛ. Οι δε εναπομείναντες από τους παλαιούς, κατά πληροφορίες, θα εξωθηθούν σύντομα προς την έξοδο.
Ανεξαρτήτως όλων αυτών των βασίμων -ή μη- πληροφοριών, βέβαιον είναι ότι η θεωρούμενη ως «ναυαρχίδα» της Κεντροδεξιάς, «Ελεύθερος Τύπος», προορίζεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην μεταβατική φάση που περνάει το ελληνικό πολιτικό σύστημα (νέα Μεταπολίτευση την χαρακτηρίζουν πολλοί). Οποιο και να’ναι το αποτέλεσμα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου, σε ένα τέτοιο περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ρευστότητα τόσο σε ΝΔ όσο και στο ΠΑΣΟΚ, η εφημερίδα, εφόσον διατηρήσει το κεντροδεξιό της προφίλ, εκ των πραγμάτων θα επιχειρήσει να «παρέμβει» στην επόμενη ημέρα για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και, γενικότερα, να «πλασαριστεί» στο νέο πολιτικό σκηνικό. Αυτό βέβαια, στην περίπτωση μιας σοβαρής εκδοτικής προσπάθειας.
Ζητούμενο, αναμφισβήτητα, είναι κατά πόσον μετά την απαξίωση της εφημερίδας από την κ.Αγγελοπούλου και την απομάκρυνση του κεντροδεξιού αναγνωστικού κοινού, αυτό θα προσελκυσθεί και πάλι. Προκειμένου να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, δεν αποκλείεται, ως λέγεται, να τοποθετηθεί ως διευθυντής πρόσωπο που θα είναι πολιτικά αποδεκτό και από τη ΝΔ. Είδομεν.
Προς το παρόν πάντως, άγνωστο παραμένει εάν, εκτός της προσφοράς του «διδύμου», υποβλήθηκαν και άλλες προτάσεις για την εξαγορά της εφημερίδας. Βέβαιον είναι ωστόσο, ότι δύο πρώην στελέχη του ΕΤ, άνθρωποι του περιβάλλοντος της Γιάννας και πρώην στελέχη του «Αθήνα 2004», ενδιαφέρονταν για την εφημερίδα. Οι κινήσεις τους ναυάγησαν όμως, αφού υπήρχε ο κίνδυνος να θεωρηθεί η μεταφορά των τίτλων του ΕΤ σε αυτούς ως «δωράκι» της Γ.Αγγελοπούλου σε στενούς της συνεργάτες. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το ότι και οι δύο ήταν πρόσωπα διόλου αρεστά στους εργαζόμενους του Ελ.Τύπου, καθιστούσε σίγουρο το ενδεχόμενο της κατάθεσης ομαδικών αγωγών των εργαζομένων για δόλιο κλείσιμο της εφημερίδας.
Gamer