Ο Τέρενς Κουίκ (Τ. the Quick) μιλάει για το κλείσιμο του nonews-News στo Aπολίτιστο Στέκι

http://apolitistosteki.blogspot.com/2009/08/quick-nonews-news-o.html

Τώρα μπήκα και είδα ότι τα καλά του <<Τρωκτικό>> πριν λίγο καιρό,
τα εφάρμοσαν σήμερα στο nonews-news.

Αμετανόητοι διώκτες των ελεύθερων φωνών, θέλουν να επιβάλλουν (με δυο λάμδα, γιατί το έγκλημα τείνει να γίνει διάρκειας) τον δικό τους απολυτό νόμο. Αυτόν της φίμωσης!
Τους είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουν ότι μια φωνή που κλείνουν, δέκα θα ανοίγουν;
Και ότι θα πολλαπλασιάζονται οι διαμαρτυρίες; Και ότι με τη τεράστια απήχηση που έχουν τα blog στον κόσμο και κυρίως στους νέους ανθρώπους, θα βρουν το πιο εχθρικό περιβάλλον όταν έρθει η ώρα των εκλογών;

Βέβαια,αυτό το το τελευταίο,ποσώς με ενδιαφέρει. Ο καθένας είναι άξιος της τύχης του. Και οι κυβέρνηση και όλο το αντιδραστικό πολιτικό σύστημα (Μη γελιόμαστε Σε όλα τα κόμματα κρύβονται αντιblog νυφίτσες. Και πόσο μάλλον στα κόμματα της εξουσίας, αλλά και σε αυτά που φτιάχτηκαν από ανθρώπους που ήταν κάποτε μέρος των δυο συγκεκριμένων πολίτικων σχηματισμών).

Το ζήτημα είναι να συνεχίσουμε όσοι πιστεύουμε στην ελευθερία του λόγου,
να πολεμάμε στο πλευρό εκείνων που στοχεύονται. Όπως εχω ξαναγράψει,
καλύτερα 5 ανακρίβειες ή λασπολογίες, παρά να κλείνουν το στόμα εκείνου
που λέει 95 αλήθειες.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Τέρενς Κουίκ
Δημοσιογράφος

Υ.Γ.
Είμαι βέβαιος ότι πάλι θα έχουμε την απόλυτη σιωπή του επίσημου δημοσιογραφικού κόσμου. Και κυρίως όλων εκείνων που έχουν "πέραση" στη Κοινή Γνώμη.
Αλλά και των συντεχνιών μας σε όλη την Ελλάδα που λέγονται..
"Ένωση Συντακτών κλπ".

Γροθιά στο στομάχι...

(Από το nonews-NEWS)

Το τελευταίο κατόρθωμα των δημοσιογράφων...

Αντικρίζοντας το σημερινό φύλλο των δημοσιογράφων του Ελεύθερου Τύπου, μου 'ρθε να βάλω τα κλάματα. Ένοιωσα γροθιά στο στομάχι. Είδα το τελευταίο κατόρθωμα των δημοσιογράφων. Κι από την άλλη, μια έντυπη απόδειξη, ότι η δημοσιογραφία, που αγαπήσαμε, χάνεται ανάμεσα στις επιχειρήσεις και στην ηλεκτρονική εξέλιξη των καιρών.
Οι συνάδελφοι βρήκαν την ευκαιρία να βάλουν κομμάτια, που κάποτε τους απαγορεύτηκαν από την επιχείρηση, γιατί υπήρχαν αντικρουόμενα συμφέροντα.
Ξεφύλλισα και...
είδα τα "media στα χέρια του κεφαλαίου", "λύγισε η le monde των δημοσιογράφων", "το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου", "η ανθρωπογεωγραφία της ανεργίας" και κατέληξα στο editorial "ελέγχουμε την εξουσία", στηρίζουμε τη ρήξη με το παλιό" .
Πικρή ευκαιρία με την ανεργία των συναδέλφων, να κοιτάξουμε και μέσα μας, τις δικές μας ευθύνες. Αυτούς, που αναδεικνύουμε στο σωματείο μας και το πόσο εύκολα έχουν σκύψει κάποιοι το κεφάλι και μας κατάντησαν όλους δημοσιογραφουπάλληλους ...

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ