ET leaves home....

Η θυγατέρα ενός συναδέλφου που έφυγε νωρίς γράφει... http://www.facebook.com/note.php?note_id=211616260435&ref=mf

Ξεκίνησα να γράφω την ανακοίνωση της Γενικής Συνέλευσης του Ελεύθερου Τύπου... και την ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ....Αλλά στην πορεία, δεκάδες εικόνες απο το παρελθόν, «ζωντάνεψαν» και άρχισαν να στριφογυρίζουν στο κεφάλι μου....και άλλαξα γνώμη.
Η μυρωδιά απο το μελάνι, οι μπλε λωρίδες απο το τυπογραφείο στην πρώτη σελίδα, το χτύπημα του τηλεφώνου τα μεσάνυχτα, ο ήχος της γραφομηχανής στις 2 το πρωί, οι ατελείωτες χριστουγεννιάτικες γιορτές της Βουδούρη με τον Καραγκιόζη και τα βουνά απο δώρα, η έκδοση της πρώτης μου εφημερίδας στην Τρίτη δημοτικού, οι βόλτες την Κυριακή το πρωί στα άδεια γραφεία, τα αστεία πειράγματα των συναδέλφων «πως τον αντέχεις αυτόν για πατέρα», το δημοσιογραφικό χαρτί σε μεγάλες ποσότητες παντού στο σπίτι....είναι μερικές μόνο σελίδες απο μια εφημερίδα που ίσως ποτέ δεν «συμπάθησα» αλλά αποτελεί κομμάτι της ζωής μου...

Για τον μπαμπά μου....
που οι Αγγελοδασκαλάκηδες ανάγκασαν να φύγει με τον χειρότερο τρόπο πριν απο δύο ακριβώς χρόνια....(και σίγουρα βλέπει τα πάντα εκεί που είναι)...
Και φυσικά για όλους τους εργαζόμενους που έχασαν τη δουλειά τους...